രണ്ട്, ഏത് വസ്തുവിനെ കണ്ടാലും മതിവരുകയില്ല; എത്ര സുഖകരമായ വസ്തുവും മനസ്സില്‍ പിന്നെയും പിന്നെയും തെളിഞ്ഞ് വേദനയുണ്ടാക്കുന്നു. മൂന്ന്, ലൈംഗികമായ, ആത്മീയമായ തൃപ്തി ഒരിക്കലും ലഭിക്കുന്നില്ല. ലൂക്കിന്, ഒരു ജന്തുവിന്റെ ലൈംഗികവൃത്തി പോലെയാണ് മനസ്സിന്റെ ആത്മീയദാഹവും. അദ്ദേഹം ഇവയെ പൊരുത്തപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിച്ച് പരാജയപ്പെടുകയാണ് പതിവ്. തന്റെ കഥാപാത്രമായ മനുവിന്റെ ആദ്യ ലൈംഗികാനുഭവം നോവലില്‍ ഇങ്ങനെ വിവരിച്ചത് എന്നില്‍ കൗതുകം ജനിപ്പിച്ചു. അന്ന് സന്ധ്യയ്ക്ക് ഞങ്ങളുടെ തെരുവില്‍നിന്ന് മിക്കവാറും പേരും അല്‍പ്പമകലെയുള്ള ഒരു ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവത്തില്‍ പങ്കുകൊള്ളാനായി പോകുകയായിരുന്നു. ഞാന്‍ പോയില്ല. എന്തോ, ഒരു അസന്തുഷ്ടി എന്നെ വന്ന് മൂടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ക്ഷേത്രത്തില്‍നിന്ന് ഉയര്‍ന്നുകേട്ട വെടിയൊച്ചയും ചെണ്ടമേളവും എന്നെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു. മുമ്പെങ്ങുമില്ലാതിരുന്ന ഒരു അതീത ജീവിതം എന്നെത്തേടിവരികയാണെന്നു തോന്നി. മെല്ലെമെല്ലെ, എന്റെ ചുറ്റിനുമുള്ള അന്തരീക്ഷംപോലും ലൗകിതാതീതമായിത്തീര്‍ന്നു. മണ്‍തരികളില്‍ എന്റെ തന്നെ ഭാഗമായ ഏതോ അപരത്വം സചേതനമായി ഉയിര്‍കൊണ്ടു. ആ വെടിയൊച്ചയും ചെണ്ടമേളവും എന്റെ ഏകാന്തതയിലൂടെ സുഷിരങ്ങളുണ്ടാക്കി, ഞാനെന്ന ഭൂമിയെ ആഴത്തില്‍ സ്പര്‍ശിച്ചിരിക്കണം. ആളുകളൊഴിഞ്ഞ തെരുവില്‍, മണിയമ്മ എന്ന അവള്‍ ശേഷിക്കുന്നുവെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞത് പിന്നീടാണ്. അന്നത്തെ പറയെടുപ്പിന്റെയും എഴുന്നള്ളത്തിന്റെയും വര്‍ത്തമാനവുമായി അവള്‍ വന്നത് എന്നെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരടി മുകളിലുള്ള ആകാശത്തിന്റെ അവകാശിയാക്കി.