അവളുടെ മനസ്സിലും, വെടിയൊച്ചയും മേളവും പൂക്കളും മേഘജ്വാലകളും ഉതിര്‍ത്തിട്ടിരിക്കണം. അവള്‍ കൈലിമുണ്ടും ബ്ലൗസുമാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. ഇരുനിറത്തില്‍ പൂത്ത അവളെന്നെ വശീകരിച്ചു. എന്റെയടുത്ത്, കട്ടിലില്‍ വന്നിരുന്നപ്പോള്‍ പതിവിലേറെ ആകര്‍ഷകമായി തോന്നി. പെണ്ണിന്റെ ഇരുപ്പിന്റെ സൗന്ദര്യം ആദ്യമായി കാണുകയാണ്. ബ്ലൗസിലും മുണ്ടിനുമിടയിലെ മടങ്ങിയ വയര്‍ കുറേക്കൂടി വെണ്‍മ കൈവരിച്ചത് അവിചാരിതമായി കിട്ടിയ വസന്തംപോലെ മനസ്സിന്റെ മരുഭൂമിയില്‍ പുനര്‍ജനിച്ചു. ഞാന്‍ ആ വയറിലെ സൂക്ഷ്മ രോമങ്ങളുടെ നാണത്തെ ചുണ്ടുകള്‍കൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുത്തു. സ്നേഹത്തിന്റെ നിഷേധവും വിധേയത്വവും ഒന്നായപ്പോള്‍, ഞങ്ങളുടെ ഉഭയജീവിതം അങ്ങകലെയുള്ള ക്ഷേത്രത്തിലെ ആരവങ്ങളെ ആകമാനം വലിച്ചെടുത്ത് ഭൂതകാലത്തിന്റെ ചാണകം മെഴുകിയ പഥങ്ങളിലൂടെ അലച്ചാര്‍ത്ത് പ്രവഹിക്കുകയായിരുന്നു.

ആത്മീയതയില്‍ പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും സംഭാവന ചെയ്യാന്‍ തനിക്കാകില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ലൂക്ക്, ആ രതിബന്ധത്തെ ആത്മീയതയായി ധരിച്ച് സമാധാനിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ലൂക്കിന് വശമില്ലാതിരുന്ന ദൈവചിന്തയെ തൊഴിലിനുവേണ്ടി എടുത്തുപയോഗിച്ചതിലെ വൈരുദ്ധ്യം മനസ്സിലൊരു അലട്ടലായി തുടര്‍ന്നു. ദൈവവിശ്വാസമില്ലാതെതന്നെ വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി ജീവിതം മാറ്റിവയ്ക്കണമെന്ന് വിളിച്ചുപറയേണ്ടി വന്നു. എന്നാല്‍ ഈ തൊഴിലില്‍ ക്രമേണ അദ്ദേഹം ഒറ്റപ്പെട്ടു. പല വിധത്തിലുള്ള ചിന്തകള്‍ വേട്ടയാടി. എവിടെയാണ് ചുവടുറപ്പിക്കേണ്ടതെന്നറിയാതെ ഉഴറി. പല യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളും വ്യാജമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒന്നിലും വിശ്വസിക്കാനാവാത്തവിധം മനസ്സ് കലങ്ങി. എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന് ചിന്തിക്കാന്‍പോലും ലൂക്കിന് അവസരം ലഭിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം നോവലെഴുതിയതും പ്രഭാഷണം ചെയ്തതും വിനയായി. നോവല്‍ ദുര്‍വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തെ ഉപദേശികള്‍ കുറ്റവാളിയെപ്പോലെ വിചാരണ ചെയ്തു. ക്രിസ്തുവിനോട് അപരാധമൊന്നും ചെയ്തില്ലെങ്കിലും വിശ്വാസ ധ്വംസകനാണെന്ന് പ്രചരിപ്പിച്ചു. മഹാരോഗിയാണെന്നുവരെ സ്ഥാപിച്ചു. ഇതിലൊന്നിലും ലൂക്ക് സ്വയം പ്രതിരോധിച്ചില്ല. അതിനൊന്നും നില്‍ക്കാതെ, സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തിനൊത്ത് സഞ്ചരിച്ചു.