തിര: 4/ആകാശത്തിന്റെ കൈകളില്‍ >

തിര: 4

ആകാശത്തിന്റെ കൈകളില്‍

       കടല്‍.
       ലെമൂറിയദ്വീപ്.
       കടലിടുക്ക്.
       പൂവന്‍ത്തുരുത്ത്.
       കായല്‍.
       പിന്നെ, ഇന്ത്യ!
       ആകാശത്തിന്റെ കൈകളിലിരുന്ന് ഇതൊക്കെ കാണാന്‍ എന്തൊരു ചേലാണ്!
       കടലിനടിത്തട്ടില്‍ മണ്ണില്‍ പുതഞ്ഞിരിക്കുന്ന വര്‍ണ്ണമത്സ്യത്തെയാണ് ഓര്‍മ്മവരിക.
       ഒരിക്കല്‍, ഇന്ത്യയിലെ നാട്ടുരാജ്യമായിരുന്ന തിരുവിതാംകൂറിന്റെ പടിഞ്ഞാറുള്ള വെട്ടുകാട് പള്ളിയിലെ പെരുന്നാളിനാണോ, നിഷ്കളങ്കേശ്വരന്‍ കോവിലിലെ ചിങ്ങം ഒന്ന് പുതുവര്‍ഷപുലരിയിലാണോ, അറിയില്ല, ഒരു മഴക്കാറ്റില്‍ ഗീവര്‍ഗ്ഗീസ് ആകാശത്തു പറന്നു നടന്നു. മത്സ്യത്തിന്റെ ചിറകുകളുമായി.
       പ്രാണവായു വലിക്കുമ്പോള്‍ മഴത്തുള്ളികള്‍ ചെകിളയിലൂടെ നിറുകയില്‍ കയറിപ്പിടഞ്ഞു. വല്ലാതെ പ്രയാസപ്പെട്ടുവെങ്കിലും അതൊരു യാത്രയായിരുന്നു. ആകാശത്തിന്റെ കൈകളില്‍.
       അനന്തമായ നനഞ്ഞ നീലനിറത്തില്‍നിന്ന് കുതിച്ചുയര്‍ന്ന്, വെയില്‍ വീണ മഞ്ഞനിറത്തിലൂടെ. മഞ്ഞുകട്ട പൊട്ടിച്ചെറിയുന്നതുപോലെ മഴയും പെയ്യുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ മീനുകളുടേതായിരുന്നു. മഴച്ചില്ലുകളെ തടയാന്‍ കണ്ണിമകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ചെതുമ്പലുകള്‍ കുളിരിനെ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയതിനാല്‍ അയാള്‍ക്കു യാത്ര തുടരാനായി.
       താഴെ ലെമൂറിയദ്വീപ് കാണാമായിരുന്നു. കൊലുത്തു മെലിഞ്ഞ് നഗ്നയായി കാലും കയ്യും വിടര്‍ത്തി മലര്‍ന്നുകിടക്കുന്ന മീനാമ്മയെ പോലെ. മഞ്ഞയും പച്ചയും ഇരുവശങ്ങളില്‍ ഒതുക്കി പിടിച്ച തുണിക്കെട്ടു പോലെ. അങ്ങിങ്ങായി ചെറുതും വലുതുമായ മുലകള്‍. മൂന്നോളം പൊക്കിള്‍കുഴികള്‍. അവിടെ നിന്നും ലെമൂറിയാക്കാരില്‍ ചിലര്‍ മണ്‍കുടങ്ങളില്‍ കുടിവെള്ളമെടുത്തു കൊണ്ടു പോകുന്നു.
       പിന്നെ നിഷ്കളങ്കേശ്വരന്‍ കോവില്‍. അദൃശ്യനായ നിഷ്കളങ്കേശ്വരന്‍. പ്രകൃതിയുടെ കരുത്ത് അവിടെ കുടികൊള്ളുന്നു. സൃഷ്ടിപരമായ ഒരു പ്രതീകം തന്നെ. ലിംഗാകൃതിയിലുള്ള വായുപ്രതിഷ്ഠയില്‍ കൂവളത്തിന്റെ ഇലകള്‍കൊണ്ടുള്ള മാല ചാര്‍ത്തുന്ന ഭക്തര്‍. മഴക്കാറ്റില്‍ അവിടം കൂടുതലായി ശോഭിക്കുന്നു. ആ പ്രത്യേക തിളക്കം ലെമൂറിയ ദ്വീപിലേക്കും പടരുന്നു. പാറക്കെട്ടുകള്‍ക്കു മുകളില്‍ പ്രതിഫലിക്കുന്നു.
       കോവിലിന്റെ പാറയുടെ അടുത്തുചെന്ന് ഒരു കാമുകിയുടെ അഭിവാഞ്ഛയോടെ തിരകള്‍ ചിണുങ്ങുന്നു. തെങ്ങിന്‍ തലപ്പുകള്‍ ആടി ഉലയുന്നു. പഞ്ചസാര മണല്‍ത്തീരങ്ങള്‍ മിന്നുന്നു. പാറക്കുന്നുകളും വടക്ക് ചെമ്മണ്‍ കുന്നുകളും ഉയര്‍ന്നുതാഴുന്നതുപോലെ.
       ഓലമേഞ്ഞ കുടിലുകളില്‍ പുകയുയരുന്നുണ്ട്. കറങ്ങുന്ന റാട്ടുകളില്‍ നിന്ന് സ്വര്‍ണ്ണനാരു പോലത്തെ കയര്‍ പിരിഞ്ഞുനീണ്ട് വളയങ്ങളാവുന്നു. പുല്‍ത്തകിടികളില്‍ ആടുകളും പശുക്കളും അമറുന്നു.
       തീരത്ത് കയറ്റിവെച്ച വള്ളങ്ങള്‍ക്കരികില്‍ ഓലത്തൊപ്പി വെച്ച് വട്ടംകൂടിയിരുന്ന് മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളായ ലെമൂറിയക്കാര്‍ ചീട്ടുകളിക്കുന്നു. വലക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കരികില്‍ കാക്കകളും പരുന്തുകളും വട്ടം പറക്കുന്നു. കടല്‍കാക്കകള്‍ തിരമാലയില്‍ കൊക്കുരുമ്മുന്നു. നനഞ്ഞുവീഴുന്ന പട്ടങ്ങള്‍ക്കരികിലൂടെ പ്രാവുകള്‍ പറന്നുയരുന്നു. നാടന്‍ പട്ടികള്‍ കുരച്ചു കളിയ്ക്കുന്നു. വീട്ടുമുറ്റങ്ങളില്‍ കോഴികളും പൂച്ചകളും നൃത്തം വെയ്ക്കുന്നു. അവയൊന്നും മഴക്കാറ്റിനെ അറിയുന്ന തേയില്ല.